شاید دوست داشتن بزرگترین اشتباه من است.من برگشتم...و ما اولین شب با هم بودنمان را به دور از چشم همه،توی یه باغ گردو که حالا همه برگهاش زرده جشن گرفتیم.

...ویه بارون پاییزی مارو همراهی کرد.شب سردی بود اما اتیش ما نذاشت حسش کنیم.

جای همتون خالی

پ.ن

نه جای هیچکدومتون خالی نبود اخه مجلس دونفره بود.

یکی به من بگه چه مرگمه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

به قول لیلا چه سخته یه روز صبح از خواب پاشی ببینی دلی که  یه روز بهت یادگاری داده بودن دیگه دوسش نداری