امروز از صبح مودم پایینه اونم با این کلاس روانکاوی مسخره بدیش اینه که قبل از هر چیز خودت رو بین صفحات کتاب پیدا می کنی راز هایی که هیچ وقت از بودنشون خبر نداشتی،عذاب اوره منی که هنوز نتو نستم درخت کامل تصور کنم...مسخرست خدایا اخه من کجای این دنیا گیر کردم؟!!!!!!! چرا از خوابام بدم می یاد؟!!!! به جای بدی رسیدم ، همه ادم ها تنهان، تنهای تنها هنوز اون مردی که روی پل مه گرفته پشت به من کرده تو ذهنمه من چرا این جوری شدم دارم تو لایه های خودم فرو میرم چرا من این قدر پیچیدم؟ احساس می کنم حتی برای خودم هم غریبه شدم بوی غریبه گرفتم بوی غریبی فکر می کنم به روزی که توی چشماش نگاه کردم و گفتم پا به پات می یام می یام تا اخر دنیا یاد روزی می افتم که بعد کلی سکوت گفت: پس دوسم داری نه؟؟؟؟ می دونم خوابی ،میدونم خسته ای اما من می خوام کنار تختت بشینم خستگیت رو ،بچگیت رو تماشا کنم بیام تو بغلت گم بشم تا نفسم با نفست یکی بشه تو با چشمای بسته و صدای خواب ا لود بگی ،بخواب دختر من فردا خیلی کار دارم خیلی وقته یادش نکردم این روزا تو روز مرگی خودم گم شدم دیشب خوابش رو دیدم توی خواب حس خوبی نسبت بهش داشتم اما صبح...چندشم شد از خودم...از اون ... می خوام دستات حصاری باشن دور تنم ،حتی توی خواب می خوام بازم از اول راز های وجودم رو دونه دونه پیدا کنی نزار کسی وارد مزرعه مون بشه هیچ کی می فهمی که؟؟؟؟ هیچگاه چشمانت را برای کسی که معنی نگاهت را نمی فهمد گریان مکن قلبت را خالی نگه دار، اگر هم خواستی کسی را در قلبت جای دهی سعی کن فقط یک نفر باشد به او بگو تو را بیشتر از خودم و کمتر از خدا دوست دارم،زیرا به خدا اعتقاد دارم و به تو نیاز .... چارلی چاپرین بشینم به اندازه تمام دلتنگی هام گریه کنم بدون نگاه های کنجکاو امشب حال خوبی ندارم توی فکرم .... می شه بدون من جایی نری؟ من می خوابم خوابی به اندازه یک ثانیه زیر گوشم اسمم رو صدا می کنه و پشت گردنم رو می بوسه و می گه پامی شی ناهار بخوریم؟ پ.ن -من هنوزم خوابم می یاد -عاشقتم مسافرت های یک روزه می تونه حال ادم رو حسابی جا بیاره مخصوصا اگه تو راه اب نبات چوبی بخورین و کلی شعر بخونین و دیونه بازی در بیارین بعدشم واسه این که تو نفهمی سرعتش بالای صد و بیسته و اون صدای هشدار رو نشنوی ،صدای ضبط رو ببره بالا یه جایی هست خیلی ساکته یه گوشه ای از دنیا که تا چشم کار می کنه پره از کوههای نوک تیز یه رود خونه، با کلی ماهی که کنارش یه باتلاق بزرگه با یه عالمه قاصدک که می تونی فوتشون کنی با دوتا ادم بی خیال که رفتن تعطیلات و خوشن با کلی گوجه سبز با... ما امروز اون جا بودیم خم می شه لپمو می بوسه این جوری دوس دارم اورم زیر لب می گم عاشقتم می گه :می دونم یکی بیاد منو هل بده من و یه پایان نامه که براش هیچ غلطی نکردم تازشم می خوام از بابای رابینسون در خواست کنم به من تو ترجمه هام کمک کنه چقد من رو دارم به خدا حالت چهره اش ارامش خاص خود او را به من هدیه می دهد مردی که به من یاد داد خودم باشم حتی اگر دیگران نپذیرند مردی که به من یاد داد روش زندگی منحصر به فرد است و باید طوری زندگی کرد که چیزی به این دنیا افزود به ان معنا بخشید مردی که زن بودن را برایم معنی کرد مردی که به من جرئت داد تا قدم در مسیر نا شناخته ها بگذارم از اشتباه هایم نترسم و به خود ایمان داشته باشم. ...و امروز مرا پدرانه پریا صدا می زند و به تصمیمی که گرفته ام مطمئنم می کند. خوشحالم که در اطرافم فرشته هایی را دارم که در موقعیت های حساس زندگی برایم پیام عشق را از سوی خداوند به ارمغان می اورند. دکتر هاشمیان ممنون من حوصله خوندن ندارم شرمیست که هنوز بعد گذ شت این همه مدت در برابر خواهش های تنم غافلگیرم می کند و او به حساب دوست نداشتن می گذارد فشار ارامی به مو هایم می اورد و ان را پایین می کشد و من نا خوداگاه چشمانم را می بندم می گوید :برای یک بار هم که شده در چشمانم نگاه کن نمی توانم، اصرارت بی ثمر است در دلم می گویم راز های وجودم را یک به یک کشف کن عمیق و عمیق تر در وجودم حل شو دستهایت را میهمان دستهایم کن و گیسوانم را پریشان و سخت تر در اغوشت بفشار بگذار با گرمی تنت یکی شوم دلم می خواد این دفه که از سفر بر می گرده بغلش کنم این تنها بهانه منه برای نشون دادن همه دوس داشتنم بهش بگم عاشقتم سایت همیشه بالای سرم باشه پدر جان نگاه مرموزش را به من دوخته شانه هاش ابهت مردانه دارد هرچه دورن نگاهش را می کاوم نمی بینم تا کجا فکر می کند نگاهش گاهی مرا می ترساند به سمت ایینه برمی گردم تا ارایش پاک شده ام را درست کنم فکر می کنم ،یه فکر ابی خالی امن است و یاغی، تاریک است وروشن، مهربان و بی رحم به راستی بی رحم است؟ هر روز نزدیک تر از دیروز ان روز های دیروز ان روز های سنگین ان روز های پررنگ از اتاق بیرون میره به دنبالش می رم صداش می کنم با یه لبخند قشنگ برمی گرده سمت من ... نفس کشیدنش رو لای موهام دوس دارم داستان داستان دختریست یک روز که درست مثل هر روز دیگه ای بود عاشق شد. عاشقی دخترک ها کهنه قصه ایست که هر روز هزار بار برای هزاران دختر تکرار می شود. شاید عاشق شدن یک لحظه بود چون برق گرفتنی دخترک فهمید عاشق است شاید هنگام بر داشتن ابرو ،وقتی میان ابرو هایش را می بـُرد . شاید هنگام داراز کشیدن روی چمن ها شاید هنگام نگاه کردن پسری که از میان شاخه های برفی به او لبخند می زند شاید هنگام خواندن یک نامه شاید هنگام نوشتن یک قصه شاید در تنهایی دراز یک شب با شنیدن صدای یک اهنگ داستان داستان نامه هایی ایست که نوشته می شود نامه هایی که هرگز فرستاده نمی شود هیچ کس نمی خواند اما نوشته می شود نامه هایی پر از کلمات تکراری که هنگام نوشته شده شدن تکراری نیست قصه قصه ی کلماتی ایست که هیچگاه گفته نشد کلماتی که دل به تاریکی سایه ها سپرد و مُرد. ...و من یادگاری کوچکت را به سینه ام می فشارم عهدیست نا نوشته میان ما. «دنیا که شروع شد زنجیر نداشت خدا دنیای بی زنجیر افرید.ادم بود که زنجیر را ساخت شیطان کمکش کرد. دل زنجیر شد ،زن زنجیر شد.دنیا پر از زنجیر شد و ادم ها همه دیوانه زنجیری! خدا دنیا را بی زنجیر می خواست. نام دنیای بی زنجیز اما بهشت است. امتحان ادم همین جا بود.دستهای شیطان از زنجیر پر بود. خدا گفت: زنجیر هایتان را پاره کنید. شاید نام زنجیر شما عشق است. یک نفر زنجیر هایش را پاره کرد.نامش را مجنون گذاشتند. مجنون اما نه دیونه بود و نه زنجیری. این نام را شیطان بر او گذاشت. شیطان ادم را در زنجیر می خواست. لیلی مجنون را بی زنجیر می خواست». عرفان نظر اهاری «خدا گفت:زمین سردش است.چه کسی می تواند زمین را گرم کند؟ لیلی گفت :من خدا شعله ای به او داد.لیلی شعله را توی سینه اش گذاشت. سینه اش اتش گرفت.خدا لبخند زد .لیلی هم. خدا گفت:شعله را خرج کن . زمینم را به اتش بکش. لیلی خودش را به اتش کشید.خدا شوختنش را تماشا می کرد. لیلی گر می گرفت خدا حظ می کرد. لیلی می ترسید اتشش تمام شود لیلی چیزی از خدا خواست.خدا اجابت کرد. مجنون سر رسید.مجنون هیزم اتش لیلی شد. اتش زبانه کشید. اتش ماند.زمین خدا گرم شد. خدا گفت اگر لیلی نبود زمین من همیشه سرد بود». عرفان نظر اهاری از بیرون که اومدم گوشیم رو گذاشته بودم رو میزو بهش زل زده بودم انگار تو بُهتم دیگه برنامه زندگی شو حفظم الانا باید رسیده باشه خونه چشمام سنگینه خیلی خستم نمی دونم چه طوری خوابم برد با صدای بابا از بیرون اتاق به خودم می یام دلم هواشو کرده خیلی... ادما وقتی از هم دورن قدر همو می دونن جای خالیشو حس می کنم با امید نا امیدانه از پنجره بیرون رو تماشا می کنم امشب شب اروم و ساکتیه براش پیغام می زارم ...هرچه دارم از توست...می پرستمت هر چند که ندانی یه کاره نصفه شبی زنگ زده می گه دلم برات تنگ شده دارم میام در خونتون بیا جلو پنجره من؟ مثل برق گرفته ها از رو تختم پا می شم و مو هامو مرتب می کنم و می یام جلو پنچره انتظارش رو دوس دارم امادلم شور می زنه اخه از خونشون تا خونه ما 10 دقیقه بیشتر راه نیست اومده تو تاریکی داره منو نگاه می کنه بد جنس، نمی گه من نگران می شم می یاد جلو پنجره خم می شه و گلی رو که اومدنی معلوم نیست از کدوم پارک چیده رو به من بده پنجره اتاق من توری داره اخه. گل رو می زاره کنار پنجره میگه اینجوری بهتره بهش می گم دوست دارم با همه دیونگی هات اون میره و من تو روشنی تیر چراغ برق دور شدن اونو تماشا می کنم به گلی فکر می کنم که کنار پنجره خشک شد میرا امروز به من می گه پریای توی وبلاگ با پریای واقعی خیلی فرق داره پریای توی وبلاگ خیلی اروم و توداره اما پریای واقعی... بله خودم می دونم پریای واقعی یه کم وحشی اما فعلا خلقم پایینه می خوام یه کم سنگین باشم حالا کی یهو برم تو فاز منیک و یه کم سرکش بشم خدا می دونه اون وقت ممکنه دوباره پیشنهاد بدم بازم بریم رو چمنای وسط بزرگراه حقانی بشینیم وبرای ماشینا دست تکون بدیم دیشب وقتی منو می رسوند خونه پشت چراغ قرمز یهو برگشته سمت من می گه تو از بودن در کنار من راضی؟ با حالت چهرم بهش می فهمونم که این چه حرفیه؟ می گه می دونم سخته اونم با این وضعیت من... می گم وضعیت تو چشه؟ بده یه قدم مثبت برای ایندت برداشتی؟ از این حرفا نزن که بند دلم پاره می شه من تورو می خوام حالا با هر شرایطی که تو اسمش رو می زاری نا جور تو یه تصمیم گرفتی قاطعانه پاش وایستا منم حمایتت می کنم. دستش رو توی دستم می گیرم و اروم نگاش می کنم توی چشمام نگاه می کنه و اروم می خنده یه چیزی تو دلم هرررررررری می ریزه نگرانم سر کوچه وامیسته منو می بوسه می گه مواظب خودت باش سر تکون می دم و در ماشین رو می بندم من به طرف خونه می رم و اون رفتنم رو تماشا می کنه توی راه خونه بغضم می شکنه و اروم گریه می کنم کاش می شد بهش بفهمونم که چقدر دوستش دارم I am a little pencil in the hand of a writing God who is sending a love letter to the world می گن گاهی به اسمان نگاه کن شاید سایه ای از پروازشان را بر فراز ابر ها ببینی هنوز کودکانه چشم به اسمان دوخته ام میرا می گه چته؟ می گم هیچی. زیر درخت توت توی دانشکده روی چمنا می شینه و یه جوری نگام میکنه می گه اصلا نمی تونی وانمود کنی چیزیت نیست خودمم نمی دونم چمه تا ونک پیاده می ریم این کارو خیلی دوست دارم راه رفتن حالمو بهتر می کنه براش حرف می زنم اونم گوش می ده مثل همیشه خوشحالم که پیش تو می تونم خودم باشم فکر کنم تو تنها کسی هستی قبولم کردی؛ اون جوری که هستم واسه یه بارم که شده میخوام برای خودم زندگی کنم. اصلا اهمیت نمیدم که دیگران راجب من چی قضاوت می کنن می خوام به چیزی که بهش ایمان دارم عمل کنم تو نگاه من این بار خورشید از غرب طلوع می کنه دیوونه: تورا می دانم کجایی همین جا جلوی چشم من گم که می شم به سراغت می یام و می فهمم که سالهاست که دیگه نیستی برمی گردم به دنیای خیالی و امن گرم بودنم من چی بگم اخه؟ یه بار اومدیم متنوع باشیم هااااااااااااااااا پ.ن پست همین جوری یه برگه هم تو دستشه که مال منه،رو میز اشپز خونه جا گذاشته بودم می گه می خوای این همایش رو بری؟ میگم اره چه طور مگه؟ می گه ،برو خوبه که یاد بگیری،اما فکر این چیزارو از سرت بیرون کن. سال پیش یادت رفته؟ یادت رفته چقدر اذیت شدی؟چقدر شکستی؟من حوصله گریه های تورو ندارم،این حرفا برای تو خیلی زوده، به فکر درس و دانشگات باش. من؟ من چشمام رو روهم می زارم،همه حرفاشو تایید می کنم. فکر می کنم،مغزم همه خاطرات مزخرف گذشته رو جدا می کنه و تحویلم میده فکر می کنم...لحظه ها تکرار نمی شن اما تکرارشون توی مغزت می تونه هر روز تورو خراب تر کنه. فکر می کنم که چقدر سعی کردم بدون گذشته زندگی کنم. کاش میشد یک سال به گذشته برگردم،اون وقت همه چیز رو درست می ساختم، اون وقت مامان این جا نمی ایستاد تا این حرفارو تحویلم بده... بغضم رو تو گلوم خفه می کنم. فکر می کنم ...فکر می کنم
:
این یک عدد پریای XX-small است.
او یک تعطیل ورژن نامبر 1 است و در این مورد رو دست ندارد
مکانیسم دفاعی این موجود توجیه عقلی می باشد
و طبق تشخیص من مبتلا به P.D.D ، منیک-دپرسیو و توهمات . . است D:
کلا sms جواب نمی دهد و به ... نداشته اش هم نیست و کلا امیدی بهش نیست
کمی خودشیفته و مقداری خودخواه است
کمی هم مهربان است
کلی هم مامان است و به من می گوید موجود مرموز
گاهی هم رو اعصاب آدم با نوک اتود کنده کاری می کند
قبلا موهایش هویجی بود و حالا دمب هویجی است
راستی او تیک هم دارد و هر چند وقت یه بار با اصرار تمام هی می گوید:
گوسی، گوسی، گوسی . . (یعنی گوسپند)
وشی، وشی، وشی . . (یعنی وحشی)
etc
از کارهای بزرگ او اینکه بنیان گذار مکتب گشادیسم است و در این مهم همت بسیار دارد
نامبرده مدتی است آدم شده و طی همین اتفاق محیرالعقول ما را نگران کرده است .از یابندگان تقاضا می شود به وی نزدیک نشوند وَشیه!
نمی دانم کجاییم باور کن.
ولی خودم را نمی دانم
| Design By : Night Skin |
